گیاه خواری

آش گوجه فرنگی؛ غذایی ایرانی با رنگ فرنگی

با ورود گوجه فرنگی به ایران غذا های بسیاری ابداع شدند که زینت بخش سفره های ایرانی آش گوجه فرنگی ازجمله غذا هایی که با کوچه فرنگی درست میشود و خاصیت بسیار بالایی دارد آش گوجه یا آش گوجه فرنگی است که تقریبا به صد  و اندی سال نمیگذرد که بر سر سفره ی ایرانیان راه پیدا کرده است .

آش گوجه از غذای هایی است که با بررسی تاریخچه ی گوجه در ایران میتوان به تاریخ آن پی برد و عمر این غذا را تخمین زد.

ورود گوجه به ایران را توسط مرحوم معیرالممالک و به کارگیری آن در آشپزی توسط مرحوم عزالدوله را میتوان نقطه ی عطف و ابداعی برای غذا هایی دانست که با گوجه درست میشوند .

معیرالممالک از کار های دولتی خسته گشته بود و قصد تنوع در زندگی را داشت؛ و به پرورش گیاه در ایران مشغول شد و بیشتر عمر خود را در سفر گذراند و به مطالعه ی روزنامه و کتاب های بسیاری پرداخت که میتوان این عامل را یکی از عوامل این تصمیم دانست که منجر به آمدن آقای گوجه ی به ایران شد.

 

 

او در یکی از توقف هایی که در یکی از مناطق اروپا داشت بذر انواع سبزی و گوجه فرنگی را که هنوز نامی در زبان فارسی برای آن انتخاب نشده بود را  به باغ فردوس ایران فرستاد تا اهل خانه آن را کشت کنند .

در تابستان سال 1302 هجری قمری عزالدوله ، برادر تنی ناصر الدین شاه قاجاری؛ به رسم هر سال برای دیدار هاندان معیر به باغ فردوس رفت و دید گوجه ها هنوز چیده نشده اند و در تعجب فرو رفت؛ که چرا اهل خانه این سبزی را نمیچینند؛ او وقتی که ماجرا را جویا شد متوجه شد که اهل خانه فکر میکنند که این سبزی سمی است و به همین دلیل رنگ آن سرخ است.

بنابراین دستور داد تا گوجه ها را بچینند و آب آن ها را بگیرند و در پخت چند غذا از آن ها استفاده کنند.

بعد از طبخ غذا ها تمامی کسانی که در خانه حضور داشتند چهار شاخ میمانند که چگونه  که چیزی که تا دیروز فکر میکردند سمی است چگونه الان آن را شاهزاده میخورد.

بعد از اینکه شاهزاده غذا را خورد فهمیدند که این سبزی اصلا سمی نیست و قابل خوردن است و میتوان از آن غذا های خوب و خوشمزه ای درست کرد و اینگونه میشود که سر و کله ی آقای گوجه به ایران باز میشود و جایگاه ویژه ای در سر سفره ی ایرانیان باز میکند.

آش و غذا های مایع مثل سوپ نیز در ایران جایگاهی ویژه داشته است و همین دلیل یکی از دلایلی است که آقای گوجه سر از دیگ آش در می آورد و و به یکی از غذا های ایرانی به اسم آش گوجه تبدیل میشود که به نوبه ی خود غذای خوشمزه ای لست و باید حتما آن را امتحان کرد.

 

 

این غذا در استان های مختلف ایران به صورت های مختلفی طبخ میشود؛ از جمله استان هایی که به شکل کلیشه ای و خوشمزه این غذا را به عمل می آورند میتوان به همدان و تبریز اشاره کرد؛ این غذا نیز در نزد مردم تبریز خواهان بسیاری دارد و یکی از محبوب ترین غذا هایی است که مردم تبریز آن را سرو میکنند .

از عمر آقای گوجه هم عمر زیادی نمیگذرد و این سبزی را میتوان مهمانی خوشمزه دانست که به ایران قدم گذاشته است و چون مهمانی از فرنگ بوده است به آن”گوجه فرنگی”اطلاق میشود و فرنگی منسوب به فرنگ است و آن را سبزی ای فرننگی میدانند حتی اگر دقت کنید ما به دستشویی های نشسته هم توالت فرنگی میگوییم و این قضیه فقط برای آقای گوجه صادق نیست و هر چه را که مردم از فرنگ به ایران آورده شده باید را با لقب فرنگی صدا میکنند.

شاید چندی بعد که از تاریخ حال ما برای آیندگان روایت میشودچیز های دیگری نیز به این لیست فرنگی نیز اضافه شود مثل موز فرنگی با انبه فرنگی یا کیوی فرنگی یا آناناس فرنگی.

به هر حال آش گوجه یکی زا غذا های خوشمزه و خوش طعم ایرانی است که حتما باید آن را در طول زندگی یک بار امتحان کرد و از خوردن آن لذت برد .

امیدوارم این مقاله درباره ی آش گوجه شما را مشتاق برای تست کردن طعم این آش بی نظیر کرده باشد .

:اطلاع از طرز تهیه با کلیک بر روی نگاره ی زیر

نویسنده : آروین آبادی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *