اصفهان

روستای ابیانه؛ قرمز ترین روستای ایران

abyane

  توریسم ایران ـ  ابیانه یکی از سرخ ترین روستا های جهان است که در نزدیکی اصفهان قرار دارد.

روستای ابیانه از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز، با مختصات جغرافیایی 51 درجه و 35 دقیقه طول شرقی و 33 درجه و 35 دقیقه عرض شمالی، در شمال غربی نطنز، در یک ناحیه مرتفع دره‌ای استقرار یافته و از سطح دریا 2220 متر ارتفاع دارد.
آب و هوای ابیانه مطبوع، با تابستان‌های معتدل و زمستان‌های سرد است. رودخانۀ برز رود از جنوب ابیانه عبور می‌کند. روستای ابیانه از شمال غربی به کوه کلاجار، از شمال شرقی به کوه هیمند و از جنوب غربی به کوه دومیلان محدود می‌شود.

 

قدمت این روستا، با توجه به یافته‌های باستان‌ شناسی (سفال‌های شکسته و بقایای کوره‌های پخت سفال) در حدود 1000 سال تخمین زده شده است.
گفته می‌شود که ابیانه از ریشۀ ”ویونه“، ”ویانه“ یا ”اویانه“ و ”اویان“ به معنی مکان یا جوار آب و یا به تعبیر دیگر از ”بیرانه“ یا ”بیدستانه“ به معنی محل درختان بید اخذ شده است.
مردم روستای ابیانه به زبان محلی ابیانه‌ای (پهلوی یا فُرُس قدیم) سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.

براساس نتایج سرشماری سال 1375، جمعیت روستای ابیانه 284 نفر بوده است که در سال 1385، به 278 نفر کاهش یافته است.
اقتصاد این روستا بر اساس فعالیت‌های باغداری، دامداری و صنایع دستی استوار شده است. محصولات عمدۀ باغی و سردرختی روستا گلابی، سیب درختی، خرمالو، بادام و گردو می‌باشد. گوشت و فراورده‌های لبنی مانند کره، روغن حیوانی، دوغ، کشک و قره قوروت از جمله محصولات دامی روستا به‌شمار می‌آیند.
در روستای کوهپایه‌ای ابیانه، شیب زمین عنصر اصلی شکل‌گیری ساختار کالبدی روستا را تشکیل داده است.
خانه‌های روستائیان بر روی دامنه شمالی دره و بر روی بستری از سنگ‌های سبز رنگ رسوبی استقرار یافته‌اند و ساختار پلکانی دارند. مصالح خانه‌ها به‌طور عموم از جنس سنگ، ملاط خاک سرخ و چوب می‌باشد. اکثر ساختمان‌ها دو طبقه و با سقف‌‌هایی از چوب و شاخه درختان ساخته شده‌اند. معمولاً رج چوب‌های سقف را با ملاط کاهگل عایق‌بندی می‌کنند. ضلع شمالی روستا به دیواره‌ای از کوه محدود است که لایه های رسوبی آن رنگ‌آمیزی طبیعی بسیار زیبایی دارد. کوچه باغ‌ها و راه باریکه‌هایی که از میان انبوه درختان می‌گذرند، شبکه راه‌های داخلی روستا را تشکیل می‌دهند.

عکس از محبوبه حسینی

عکس از محبوبه حسینی

جاذبه‌های گردشگری روستای تاریخی ابیانه عبارتند:

درختزارها و تفرجگاه‌های حاشیه رودخانه، دامنه کوه کرکس و چشمه دو آبی، که از جاذبه‌ها و دیدنی‌های طبیعی روستای ابیانه است.

آتشکده هرپارک، که در میان روستا واقع شده، قدمتی دیرینه دارد و گفته می‌شود از آثار دوره ساسانی است.

قلعه تاریخی، موزه مردم شناسی و آب انبار قدیمی، که از آثار تاریخی و فرهنگی روستای ابیانه می‌باشند.
از جاذبه‌های مذهبی این روستا می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

مسجد جامع روستا، که با توجه به کتیبه آن، از آثار قرن پنجم هجری قمری است. منبر چهار پله منبت‌کاری شده، محراب چوبی نفیس و در ورودی آن از آثار ارزشمند این مسجد است. بر روی منبر، تاریخ سال 466 هجری قمری حک شده و بر روی محراب، تاریخ جمادی‌الاول سال 776 دیده می‌شود.

آرامگاه شاهزاده یحیی و شاهزاده عیسی، که نسب هر دو به حضرت امام موسی کاظم(ع) می‌رسد، از زیارتگاه‌های روستای ابیانه است.

مسجد حاجتگاه، که در کنار صخره کوه سنگی غرب روستا ساخته شده و در نفیسی از چوب سیاه گردو دارد. بر روی در، سال 953 ﻫ . ق حک شده است.

مسجد و حسینیه پرزله، که دری از چوب گردو دارد و بر روی آن تاریخ 701 ﻫ . ق با خط برجسته نسخ ‌کنده‌کاری شده است. این مسجد از آثار دوران ایلخانیان است.

 

عکس از محبوبه حسینی

مردم روستای تاریخی ابیانه آداب و رسوم خاصی در برگزاری ایام عزاداری ماه محرم دارند. از جمله این مراسم می‌توان به نخل‌گردانی و حمل نخل در کوه اشاره کرد. مردم این روستا در چهارشنبه ‌سوری نیز مراسم پریدن از روی آتش را برگزار می‌کنند و نغمه‌های فولکلوریک را به صورت گروهی می‌خوانند. در این نوع همنوایی ترانه‌خوانی، از سازهای زهی و کوبه‌ای استفاده می‌شود. ایام مربوط به اعیاد ملی و مذهبی از جمله عید نوروز و عیدهای فطر، قربان و دیگر روزهای مشابه با مراسم ویژه برگزار می‌شود.

صنایع دستی روستای ابیانه از قبیل زیورآلات زنانه، لباس‌های سنتی، لیف‌های بافتنی و نقره‌جات،

ضمن جلب نظر گردشگران از سوغاتی‌های روستا نیز به‌شمار می‌روند.
از دیگر سوغاتی‌های ابیانه می‌توان به خشکبار و میوه‌های متنوع در فصل تابستان و پاییز اشاره کرد.

غذاهای محلی ابیانه، از جمله انواع کباب، آش‌، آبگوشت و گیبا مورد توجه گردشگران قرار می‌گیرند.

دسترسی: این روستا در مسیر دره‌ای بسیار زیبا از طریق اتوبان اصفهان، با جاده آسفالت، دسترسی مناسبی دارد و هر ساله هزاران گردشگر از این روستا دیدن می‌کنند.

 

 

عکاس: محبوبه حسینی

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *