ورزش در ایران ! از دیرباز، ورزش یکی از تفریحات مورد توجه انسان بوده است. فعالیتی که با هیجان، نشاط  و انرژی پیوند محکمی دارد و امروزه علاوه بر ابعاد جسمانی و روانی، دارای بعد اجتماعی نیز می باشد؛ به شکلی که در بعد اجتماعی آن، به وجود آورنده درگاهی برای ارتباط بیشتر افراد با یکدیگر شده است و در شکل بین المللی آن بانی دوستی، مودّت، تبادل فرهنگ ها و آشنایی بیشتر کشورها با هم می شود. برای مثال، ورزشی مانند فوتبال، با توسعه سریع و روزافزون خود در دنیا با جذب میلیون ها نفر در قالب های مختلف تماشاگران، ورزشکاران ، مدیران و‌‌ دیگر افراد باعث پیوند و ارتباط، میان آنان شده است. ورزش های باستانی و محلی کشورها نیز می توانند نمایانگر فرهنگ، عقاید، آداب و رسوم آنان باشند و پیوند دهنده آن مردمان با مردم سایر نقاط دنیا شوند. ایران نیز از جمله کشورهایی است که به دلیل قدمت تاریخی سرزمین خود، دارای ورزش هایی باستانی مانند چوگان، ورزش زورخانه ای، کشتی پهلوانی و سایر ورزش های بومی و محلی می باشد. علاوه بر این، انجام فعالیت های ورزشی و آمادگی جسمانی اهمیّت  فراوانی در ایران باستان داشت؛ زیرا وسیله ای برای گردآوردی سپاهی قدرتمند، سلحشور و پیروز بود. ورزش هایی مانند سوارکاری، مشت زنی و تیروکمان از جمله مهم ترین آنان بود. هردوت مورخ مشهور یونانی نیز در این باره می نویسد: ایرانیان از پنج سالگی تا بیست سالگی، ۳ چیز را می آموزند، سوارکاری، تیر و کمان و راستگویی. ایران از جمله کشورهایی است که توانسته در حوزه ورزش قهرمانی نیز با در اختیار داشتن  ورزشکاران بااستعداد و علاقه مند، در سایر رشته های ورزشی که خواستگاه آن دیگر کشورها است، به موفقیت های گوناگون دست پیدا کند. با این همه، نباید از توجه به رشته های ورزشی باستانی و ملی که نشانگر فرهنگ و هویت مردمان یک سرزمین است غافل شد و تلاش و همراهی تمامی ایرانیان برای حفظ این گنجینه ارزشمند الزامی است‌.