Shiraz

Pasargadae, Marvdasht

 

This palace is 600 meters to the northeast of the Koorush shrine. The area of this palace is 2,620 square meters and includes a large hall (with eight columns) in the middle and four terraces in four directions and two rooms in the corners. To the east of the palace is Pasargadae, composed of a large hall with eight columns.
There is a doorway on the north, east and western side of this hall. In the northern doorway, there is an impression of a winged human with two wings directed towards the sky and two wings to the bottom. Where as the hands are raised towards the sky in a gesture of prayer.
Pasargadae at Nowruz time

Pasargadae at Nowruz time

This edifice with 3,427 square meters area, is located 15 km. northwest of the palace. The main hall has 30 columns made of white stone. A mass of black and white stones have been used as construction material. One of the characteristics of Pasargadae is the canals made of white stone, which were used, for irrigation.
There are equally other remains distributed in the province, some registered as national heritage monuments. These include the ruins of the Achaemenian Dynasty (Saravan Village), the Dokhtar Palace (Rastaq Village) dating back to the 3rd century AD, the restored Sassanian Palace (Sarvestan) dating originally back to the time of Bahram Gour (year 420 AD), Ardeshir Babakan Palace (Marvdasht).
Writer : Arvin Abadi

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

شیراز

آرامگاه كورش كبير ، مرو دشت

 

اين‌ آرامگاه‌ در مسير جاده‌ اصفهان‌ – شيراز در دشت‌ مرغاب‌ قرارگرفته‌ است‌. بناي‌ آرامگاه‌ مشتمل‌ بر اتاقي‌ چهارگوش‌ است‌ كه‌ بر فراز يك‌ سكوي‌ شش‌ طبقه‌ قرار دارد. زير سقف‌اتاق‌ تا سطح‌ بالاي‌ بام‌ آرامگاه‌، در حدود سه‌ متر فاصله‌ دارد و در اين‌ فاصله‌، محل‌ دو قبر تعبيه‌ شده‌ است‌ كه‌يكي‌ را خوابگاه‌ ابدي‌ كوروش‌ و ديگري‌ را مدفن‌ همسر او «كاسان‌ دان‌» مادر كمبوجيه‌ دانسته‌اند. اين‌ دو قبر بادهليزي‌ باريك‌ به‌ درازاي‌ يك‌ متر و پهناي‌ ٣۵ سانتي‌متر، به‌ يكديگر مربوط‌ مي‌شوند.

وصیت نامه کورش بزرگ

(فرزندان من، دوستان من)!    من اكنون به پايان زندگی نزديك گشته‌ام. من آن را با نشانه‌های آشكار دريافته‌ام.

وقتی درگذشتم مرا خوشبخت بپنداريد و كام من اين است كه اين احساس در کردار و رفتار شما نمايانگر باشد، زيرا من به هنگام كودكی، جوانی و پيری بخت‌يار بوده‌ام. هميشه نيروی من افزون گشته است، آن چنان كه هم (امروز نيز احساس نمی‌كنم كه از هنگام جوانی ناتوان‌ترم).

(من دوستان را به خاطر نيكويی‌های خود خوشبخت و دشمنانم را فرمان‌بردار خويش ديده‌ام).

(زادگاه من بخش كوچكی از آسيا بود. من آنرا اكنون سربلند و بلندپايه باز می‌گذارم).

اما از آنجا كه از شكست در هراس بودم ، خود را از خودپسندی و غرور بر حذر داشتم. حتی در پيروزی های بزرگ خود ، پا از اعتدال بيرون ننهادم. در اين هنگام كه به سرای ديگر می‌گذرم، شما و ميهنم را خوشبخت می‌بينم و از
اين رو می‌خواهم كه آيندگان مرا مردی خوشبخت بدانند. مرگ چيزی است شبيه به خواب . در مرگ است كه روح انسان به ابديت می پيوندد و چون از قيد و علايق آزاد می گردد به آتيه تسلط پيدا می كند و هميشه ناظر اعمال ما خواهد بود پس اگر چنين بود كه من انديشيدم به آنچه كه گفتم عمل كنيد و بدانيد كه من هميشه ناظر شما خواهم بود ، اما اگر اين چنين نبود آنگاه ازخدای بزرگ بترسيد كه در بقای او هيچ ترديدی نيست و پيوسته شاهد و ناظر اعمال ماست.بايد آشكارا جانشين خود را اعلام كنم تا پس از من پريشانی و نابسامانی روی ندهد.من شما هر دو فرزندانم رايكسان دوست می‌دارم ولی فرزند بزرگترم كه آزموده‌تر است كشور را سامان خواهد داد.فرزندانم! من شما را از كودكی چنان پرورده‌ام كه پيران را آزرم داريد و كوشش كنيد تا جوان‌تران از شما آزرم بدارند.تو كمبوجيه، مپندار كه عصای زرين پادشاهی، تخت و تاجت را نگاه خواهد داشت. دوستان يک رنگ برای پادشاه عصای مطمئن‌تری هستند. همواره حامی كيش يزدان پرستی باش، اما هيچ قومی را مجبور نكن كه از كيش تو پيروی نمايد و پيوسته و هميشه به خاطر داشته باش كه هر كسی بايد آزاد باشد تا از هر كيشی كه ميل دارد پيروی كند .هر كس بايد برای
خويشتن دوستان يك دل فراهم آورد و اين دوستان را جز به نيكوكاری به دست نتوان آورد.

پاسارگاد در نوروز

از كژی و ناروايی بترسيد .اگر اعمال شما پاك و منطبق بر عدالت بود قدرت شما رونق خواهد يافت ، ولی اگر ظلم و ستم روا داريد و در اجرای عدالت تسامح ورزيد ، ديری نمی انجامد كه ارزش شما در نظر ديگران از بين خواهد رفت و خوار و ذليل و زبون خواهيد شد . من عمر خود را در ياری به مردم سپری كردم . نيكی به ديگران در من خوشدلی و آسايش فراهم می ساخت و از همه شادی های عالم برايم لذت بخش تر بود.به نام خدا و نياکان درگذشته‌ی ما، ای فرزندان اگر می خواهيد مرا شاد كنيد نسبت به يكديگر آزرم بداريد.پيكر بی‌جان مرا هنگامی كه ديگر در اين گيتی نيستم در ميان سيم و زر مگذاريد و هر چه زودتر آن را به خاك باز دهيد. چه بهتر از اين كه انسان به خاك كه اين‌همه چيزهای نغز و زيبا می‌پرورد آميخته گردد.من همواره مردم را دوست داشته‌ام و اكنون نيز شادمان خواهم بود كه با خاكی كه به مردمان نعمت می‌بخشد آميخته گردم.

هم‌اكنون درمی يابم که جان از پيكرم می‌گسلد … اگر از ميان شما كسی می‌خواهد دست مرا بگيرد يا به چشمانم بنگرد، تا هنوز جان دارم نزديك شود و هنگامی كه روی خود را پوشاندم، از شما خواستارم كه پيكرم را كسی نبيند، حتی شما فرزندانم. پس از مرگ بدنم را موميای نكنيد و در طلا و زيور آلات و يا امثال آن نپوشانيد . زودتر آنرا در آغوش خاك پاك ايران قرار دهيد تا ذره ذره های بدنم خاك ايران را تشكيل دهد . چه افتخاری برای انسان بالاتراز اينكه بدنش در خاكی مثل ايران دفن شود.

از همه پارسيان و هم‌ پيمانان بخواهيد تا بر آرامگاه من حاضر گردند و مرا از اينكه ديگر از هيچگونه بدی رنج نخواهم برد شادباش گويند.

به واپسين پند من گوش فرا داريد. اگر می‌خواهيد دشمنان خود را تنبيه كنيد، به دوستان خود نيكی كنيد.

کــوروش نـــامه – گـزنـفون

منبع وصیتنامه : parsiandej.ir
نویسنده : آروین آبادی

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *